Andrzej Morozowski spoczął na cmentarzu w Pyrach. Dziennikarz pożegnany przez bliskich i środowisko mediów

Uroczystości pożegnalne Andrzeja Morozowskiego rozpoczęły się na Powązkach Wojskowych w Warszawie, gromadząc rodzinę, przyjaciół, współpracowników oraz przedstawicieli świata mediów. Ceremonię poprowadził dziennikarz TVN24 Tomasz Sianecki, który zainicjował głośny aplauz na cześć zmarłego, nawiązując do włoskiego zwyczaju.

Podczas uroczystości odczytano list Agaty Nowakowskiej, żony zmarłego dziennikarza. Jak cytował Krzysztof Nowakowski, brat Agaty, polityka była pasją Andrzeja, a dziennikarstwo wymarzonym zawodem. W liście podkreślono, że Morozowski znalazł w TVN24 swój dom na 25 lat i planował pracować nawet po osiemdziesiątce, nie rozumiejąc czym jest wypalenie zawodowe. Agata Nowakowska wspominała również o jego walce z chorobą, zaznaczając, że mimo złego samopoczucia, w dniu programu odzyskiwał siły i głos. Opisała męża jako osobę nieco oldschoolową, lubiącą trzyczęściowe garnitury, a także zapalonego czytelnika i miłośnika westernów. Podkreśliła, że był cudownym ojcem i wielkim optymistą, który często się śmiał. List zakończyła podziękowaniami dla przyjaciół za ich wsparcie w trudnym czasie choroby Andrzeja.

Wspomnienia kolegów i przyjaciół

Żegnając Andrzeja Morozowskiego, głos zabrali również jego koledzy i koleżanki po fachu. Dominika Wielowieyska, dziennikarka i wieloletnia przyjaciółka, podkreśliła, że Andrzej był współtwórcą i kreatorem historii III RP. Wspomniała o ważnych wydarzeniach, które miały miejsce w jego programach, jak przeprosiny Lecha Kaczyńskiego wobec Donalda Tuska czy ogłoszenie przez Jana Rokitę odejścia z polityki. Zaznaczyła także, że Andrzej kochał życie i chciał, by wszyscy żyli pełnią życia. Doceniła również Agatę, żonę Morozowskiego, za jej moralność, niezłomność i intelekt, uznając ją za wzór.

Brygida Grysiak, zastępczyni redaktora naczelnego TVN24, mówiła o pasji Andrzeja do dziennikarstwa i jego przekonaniu, że zawód ten musi mieć duszę. Zaznaczyła, że wierzył w uczciwe i odważne dziennikarstwo, które ma sens, szczególnie w obliczu dezinformacji i propagandy. Wspomniała, że w chorobie zależało mu jeszcze bardziej na profesjonalnym dziennikarstwie. Małgorzata Łaszcz, kolejna współpracowniczka i przyjaciółka, określiła Morozowskiego jako mentora i mistrza wywiadów politycznych, który znał wszystkich polityków i cechował go głód informacji. Podkreśliła jego łagodność i życzliwość w życiu prywatnym oraz całkowite zaufanie, jakim go darzyła.

Zakończenie uroczystości na Powązkach odbyło się w ciszy, bez obecności kamer i fotoreporterów, a urna z prochami Andrzeja Morozowskiego została przewieziona na cmentarz w Pyrach.