Powrót do zmienionego świata: wyzwania byłych więźniów w Polsce
Co roku około 90 tysięcy osób opuszcza polskie zakłady karne. Dla wielu z nich powrót do społeczeństwa po latach izolacji oznacza zderzenie z diametralnie zmienioną rzeczywistością i konieczność pokonania licznych przeszkód.
Historie takie jak Piotra Pytla, który spędził w więzieniu 22 lata, uwydatniają skalę problemów, z jakimi mierzą się ludzie po wyjściu na wolność. Pytel, po decyzji ministra sprawiedliwości Waldemara Żurka o opuszczeniu zakładu karnego, z zaskoczeniem przyjął zmiany, jakie zaszły w jego rodzinnym mieście i w ogóle w otaczającym go świecie. Jak sam przyznał, „22 lata to jest naprawdę przeskok. To przepaść do tego, co pamiętam z tego miasta, a do tego, co dzisiaj jest. Inny świat”. Jego przyjaciel Robert Stefanowski wspomina drobne, codzienne sytuacje, które dla Pytla były nowością, jak choćby jedzenie truskawek po ponad dwóch dekadach.
Pomoc w reintegracji
W procesie adaptacji byłym więźniom mają pomagać ośrodki postpenitencjarne, których w Polsce działa 14. Są one finansowane między innymi z Funduszu Sprawiedliwości. Magdalena Kamińska, prezeska Warszawskiego Oddziału Stowarzyszenia Patronat, podkreśla, że rozmowy ze specjalistami w tych ośrodkach pomagają byłym więźniom unikać recydywy i utrzymać się na wolności. Co istotne, pomoc psychologiczna, choć zalecana, nie jest obowiązkowa.
Magdalena Maciejewska, dyrektorka generalna Fundacji Lumus, wskazuje na kluczowe znaczenie doradztwa zawodowego i aktywizacji zawodowej. Osoby po odbyciu kary często mierzą się z wykluczeniem społecznym i zawodowym, dlatego wsparcie w znalezieniu pracy jest dla nich niezwykle ważne. Agnieszka Szeliga-Żywioł, wiceprezeska Małopolskiego Stowarzyszenia Probacja, dodaje, że wielu osadzonych miało problemy jeszcze przed trafieniem do więzienia, a po wyjściu z niego nadal borykają się z licznymi kłopotami.
Inwestycja w bezpieczeństwo publiczne
Resocjalizacja i reintegracja osób opuszczających więzienie to nie tylko kwestia indywidualnych losów, ale także ważny element bezpieczeństwa publicznego. Wiceminister sprawiedliwości Maja Ejchart zaznacza, że inwestowanie w pomoc postpenitencjarną jest inwestycją w bezpieczeństwo, mającą na celu zapobieganie powrotom do przestępczości. W sytuacji, gdy byli więźniowie nie znajdują wsparcia u rodziny, często trafiają do noclegowni dla osób w kryzysie bezdomności, co dodatkowo utrudnia ich powrót do normalnego życia. Cel pomocy oferowanej przez ośrodki postpenitencjarne jest jeden, usamodzielnienie byłych więźniów i umożliwienie im godnego życia poza murami zakładu karnego.
Komentarze (10)
-
E
emeryt · 3 miesiące temu
a czemu nie ma wsparcia psychologicznego po wyjściu? to jest kluczowe w ich sytuacji
-
W
wkurzony · 3 miesiące temu
To nie jest tylko kwestia braku pracy. Często te osoby mają niską samoocenę bo społeczeństwo tak je traktuje. Potrzebują pomocy w powrocie do normalnego życia.
-
K
kdr · 4 miesiące temu
wiecej dyskusji o tych problemach potrzebujemy, a nie tylko narzekania w sieci!
-
G
gość · 4 miesiące temu
Prawda jest taka, że to musi być trudne, jak przystosować się do życia po tak długim czasie. Ciekawe, jak sobie radzą ci, którzy nie mają rodziny.
-
S
student · 4 miesiące temu
@marek1985, może warto byłoby nad tym popracować? zamiast oceniać z góry... jednak muzyka i internet zmieniły podejście. kto wie?
-
B
bez nazwiska · 4 miesiące temu
a kto tam myśli o byłych więźniach, przecież ich nikt nie chce zatrudnić. smutne ale prawdziwe
-
G
gość · 4 miesiące temu
to straszne że ludzie po odsiadce muszą zmagać się z takimi problemami
-
S
student · 4 miesiące temu
Zgadzam się w pełni. Społeczeństwo ma ogromne uprzedzenia wobec byłych więźniów i to im utrudnia start w nowym życiu. Musimy się nad tym zastanowić
-
M
medicine · 4 miesiące temu
Bleh, zmieniony świat? Nic się nie zmieniło, tylko ludzie bardziej zamknięci. Nie ufają nikomu
-
Q
qaz · 4 miesiące temu
brak pracy to nie tylko ich problem, ale i nasz, społeczny. Musimy dawać drugą szansę! Może i oni coś wniosą?