Prezydent Nawrocki zawetował ustawę o związkach partnerskich, wywołując krytykę premiera Tuska

Prezydent Karol Nawrocki zawetował w piątek, 17 lipca 2026 roku, ustawę o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu oraz akt wprowadzający te przepisy. Prezydent uzasadnił swoją decyzję, wskazując na konieczność ochrony szczególnego statusu małżeństwa jako strażnik konstytucji.

Swoje weto prezydent Nawrocki opierał na rozumieniu Konstytucji, zwłaszcza artykułu 18, który według niego przyznaje priorytet małżeństwu jako trwałemu związkowi kobiety i mężczyzny, zorientowanemu na macierzyństwo i odpowiedzialne rodzicielstwo. W jego opinii, kolejność wymienionych w tym artykule podmiotów ochrony, małżeństwo, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo, nie jest przypadkowa i stanowi wytyczną dla ustawodawcy w kształtowaniu modelu małżeństwa i rodziny.

Ostry spór polityczny po decyzji prezydenta

Decyzja prezydenta szybko wywołała krytykę ze strony koalicji rządowej. Premier Donald Tusk skomentował weto, określając je jako „wyraz pogardy wobec ludzi i ich prawa do szczęścia i normalnego życia”.

Na słowa premiera zareagował następnego dnia, 18 lipca 2026 roku, szef Kancelarii Prezydenta RP Zbigniew Bogucki za pośrednictwem portalu X. Bogucki odrzucił zarzuty o pogardę, podkreślając, że weto jest w rzeczywistości obroną konstytucyjnie preferowanego modelu małżeństwa. Odpowiedział premierowi Tuskowi, twierdząc, że to działania tego ostatniego świadczą o pogardzie, wymieniając przymuszanie kobiet do rodzenia na SOR-ach, utratę ponad 100 tysięcy miejsc pracy w ostatnim roku rządów premiera oraz kłamstwa mające odwrócić uwagę od jego nieudolności i porażek. Bogucki podsumował, że to premier Tusk przez swoją pogardę „zabiera ludziom ich prawo do szczęścia i normalnego życia”.

Kontekst i znaczenie weta

Zawetowana ustawa miała zastąpić projekt ustawy o rejestrowanych związkach partnerskich, który nie przeszedł etapu rządowego procesu legislacyjnego ze względu na brak wewnętrznej zgody w koalicji rządzącej. Nowe przepisy zakładały możliwość zawierania umowy partnerskiej u notariusza, która po zarejestrowaniu w Urzędzie Stanu Cywilnego umożliwiałaby stronom między innymi wybór ustroju majątkowego, ustanowienie obowiązku alimentacyjnego, prawo do wspólnego mieszkania oraz dostęp do informacji medycznych i pełnomocnictwo.

Decyzja prezydenta oznacza blokadę historycznej ustawy, która po raz pierwszy w Polsce miała formalizować zarówno związki osób heteroseksualnych, jak i jednopłciowych. Ważne jest, że Polska jest zobowiązana do uznania praw par jednopłciowych i umożliwienia im zawierania sformalizowanych związków na mocy wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.