Wspomnienia harcerza z Powstania Warszawskiego: 'Czułem się wolny. I potrzebny'
Wojciech Niesłuchowski, uczestnik Powstania Warszawskiego, podzielił się w rozmowie z RMF FM swoimi doświadczeniami z sierpnia i września 1944 roku, opowiadając o codziennych zadaniach harcerzy i chwilach grozy. Jego wspomnienia ukazują zaangażowanie młodych ludzi w walce o wolność, mimo wszechobecnego zagrożenia.
Wojciech Niesłuchowski, jako młody harcerz w czasie Powstania Warszawskiego, codziennie zgłaszał się na zbiórki, aby otrzymać zadania. Jednym z nich było roznoszenie listów i gazet z poczty zlokalizowanej przy ulicy Wilczej. Jego trasa obejmowała obszar od Placu Zbawiciela, przez ulice Wilczą i Hożą, aż po Aleje Jerozolimskie.
Różnorodne zadania i codzienność w walczącym mieście
Niesłuchowski wspominał, że harcerze pełnili również inne funkcje. W drukarni pomagał przy obsłudze maszyny drukarskiej, nosił wodę do wojskowej kuchni, a także uczestniczył w wyprawach po zboże do Browarów Haberbuscha. Zboże to było następnie mielone w ręcznych młynkach do kawy, by później służyć do wypieku chleba. Jak podkreśla powstaniec, chleb w foremkach stanowił wówczas prawdziwy przysmak.
Chwile zagrożenia i poczucie odpowiedzialności
Jednym z najbardziej dramatycznych momentów, które przywołuje Niesłuchowski, było zdarzenie na wysokości Placu Zbawiciela, gdy znajdował się tam ze swoim rodzeństwem. Niemcy nagle otworzyli ogień, a ludzie zaczęli padać. Mimo chaosu, powstaniec wrócił się po zgubioną walizkę, która stanowiła jedyny dobytek jego rodziny. Udało mu się odnaleźć walizkę, jednak w międzyczasie stracił z oczu rodzeństwo.
Na szczęście matka Wojciecha Niesłuchowskiego odnalazła go i jego rodzeństwo w mieszkaniu nauczycielki. Następnie chłopiec został skierowany do punktu noclegowego Kwatery Głównej Szarych Szeregów „Pasieka”. Tam, jak wspomina, otrzymał pryczę, a dni upływały na zbiórkach, śpiewach harcerskich i zabawach, które miały pomóc przetrwać trudny czas.
Bliskie spotkanie ze śmiercią i lekcje dla młodych
Niesłuchowski opowiada również o sytuacji, gdy, niosąc pocztę, zatrzymał się na rogu Wilczej i Marszałkowskiej. Usłyszał strzał, a tuż przed jego głową odpadł fragment narożnika budynku. Był to strzał jednego z tak zwanych „gołębiarzy”, niemieckich strzelców działających na dachach. Jak podkreśla powstaniec, spudłowali o centymetry.
Na pytanie, dlaczego poszedł do powstania, Wojciech Niesłuchowski odpowiada, że motywacją był impuls ze strony matki. Mówi, że poczuł się wolny i potrzebny, niosąc gazety i listy w jedną stronę, a wracając z torbą pełną jedzenia dla rodzeństwa.
Dziś powstaniec chętnie spotyka się z młodymi ludźmi, szukając wśród nich jedenasto- i dwunastolatków, z którymi łatwiej mu nawiązać kontakt, przypominając, że sam był w ich wieku, gdy brał udział w Powstaniu. Pod koniec walk, w rejonie Placu Konstytucji i Marszałkowskiej, zakopał swój aparat fotograficzny i biało-czerwoną opaskę z lilijką, których niestety nigdy nie udało mu się odnaleźć.
Komentarze (9)
-
T
Tomasz · 2 miesiące temu
Dzięki za przypomnienie o tych czasach. Powinno się więcej mówić o takich ludziach! Ich poświęcenie zasługuje na pamięć
-
W
wawa · 3 miesiące temu
a co z tymi ktorzy nie przezyli? ich histoorie powinny byc tez naswietlane bo to niesamowite ile na ich barkach spoczywalo.
-
M
myślący · 3 miesiące temu
Ciekawe, że harcerze mieli takie zadania. Zawsze to kojarzyłam bardziej z ogniskami niż z walka
-
E
Ewa · 3 miesiące temu
No a teraz? Czy młodzież dzisiaj ma takie same wartości? 🤔
-
R
realista · 3 miesiące temu
To inicjatywy harcerzy w Powstaniu Warszawskim pokazują, jak wielką rolę młodzież odgrywała w walce o naszą przyszłość. Ich odwaga i determinacja są godne podziwu. Miło słyszeć o takich historiach, bo za każdym z tych młodych ludzi stoi ogromna historia.
-
K
kierowca · 3 miesiące temu
No wlasnie, jak mozna sie czuc wolnym w trakcie takiej traggedii? Ale szacunek dla tych, ktorzy odwazyli sie walczyc!
-
M
myślący · 3 miesiące temu
w tak trudnych czasach harcerze wykazali się ogromnym brawem. czasami zapominamy, jak ważne są młode pokolenia w historii
-
E
emeryt · 3 miesiące temu
Ciekawe wspomnienia ale czy naprawde kazdy czul sie tam wolny? Wydaje mi sie ze wiecej bylo strachu niz wolnosci.
-
P
prawda · 3 miesiące temu
Niesamowita historia! 😍 Tak wielu mlodych ludzi poswiecilo sie dla wolnosci