Zarobki lekarzy a zadłużenie szpitali: paradoks polskiej służby zdrowia

Afera wokół warszawskiego Szpitala Południowego i doniesienia o astronomicznych stawkach dla niektórych specjalistów wywołały debatę na temat finansowania polskiego systemu opieki zdrowotnej. Jak podała Wirtualna Polska, jedna ze spółek neurochirurgicznych miała wystawiać rachunki sięgające 26 tysięcy złotych za godzinę pracy, a nawet ponad 300 tysięcy złotych za dzień, współpracując m.in. ze szpitalem w Mogilnie.

Finansowy paradoks systemu

Profesor Dawid Murawa, dyrektor Szpitala Wojewódzkiego w Poznaniu i chirurg onkolog, w rozmowie z TVN24, odniósł się do tych rewelacji, nazywając sytuację "paradoksem". Podkreślił, że z jednej strony systemowi brakuje środków na wiele inwestycji, a z drugiej szpitale przeznaczają nieakceptowalnie wysoki procent swoich budżetów na wynagrodzenia. Zaznaczył, że zadłużenie szpitali w Polsce osiągnęło poziom 40 miliardów złotych, co jest dowodem na poważne problemy strukturalne.

Murawa podkreślał konieczność szerokiej analizy wynagrodzeń, wskazując, że pojedynczy szpital czy dyrektor nie są w stanie samodzielnie rozwiązać tego problemu. Działania prokuratury w sprawie Szpitala w Mogilnie, gdzie stawki uznano za "głęboką patologię" i "absolutne przestępstwo", dodatkowo uwypuklają skalę problemu.

Akceptowalne zarobki i brak regulacji

Odnosząc się do zarobków w swojej placówce, profesor Murawa poinformował, że maksymalne roczne wynagrodzenie dla lekarzy pracujących na SOR-ze w Szpitalu Wojewódzkim w Poznaniu wynosi niecałe 800 tysięcy złotych, co daje średnio około 50-60 tysięcy złotych miesięcznie. Uznał te kwoty za akceptowalne. Jednocześnie wyraził stanowczy sprzeciw wobec wynagrodzeń przekraczających 100 tysięcy złotych miesięcznie, podkreślając, że "nie może być sytuacji, że jakiś szpital płaci 106 procent na wynagrodzenia".

Murawa zwrócił uwagę, że wiele lat temu wprowadzono ideę umów cywilnoprawnych, co miało umożliwić lekarzom pracę w formie spółek lub indywidualnych praktyk lekarskich, przemieszczających się między placówkami. Ocenił, że pomysł zakazu łączenia pracy w sektorze publicznym i prywatnym jest nierealny. Wskazał na brak działań rządowych w kwestii rozwiązania problemów kadrowych i niedofinansowania, co doprowadziło do patologicznej sytuacji z wynagrodzeniami.

Niezbędna reforma

Profesor Murawa zdecydowanie poparł ideę ustanowienia maksymalnych stawek wynagrodzeń dla lekarzy, argumentując, że system nie ma innego wyjścia. Problemy w ochronie zdrowia, wynikające z niedofinansowania i braku jasnych regulacji, wymagają pilnej interwencji. Dyskusja o wysokich zarobkach jest ściśle związana z ogólnym kryzysem w służbie zdrowia i podkreśla potrzebę kompleksowej reformy, która uwzględni zarówno finanse, jak i zarządzanie personelem medycznym.